اندازه ها در منظومه فکری سعدی
آخرین مطالب
امکانات وب
طلوع بی غروب انسانی چون ابراهیم به معجزه می ماند. قله نیکنامی او از دل هزاره های تاریخ، شکوه و سرفرازی بی مانندی یافته است.
کدام دعای ابراهیم مستجاب نشد که تیر دعای او برای نام نیکویش در امت های پسین به اجابت ننشیند؟ (واجعل لی لسان صدق فی الآخرین؛ "شعرا، 84" نام نیکوی مرا در میان آیندگان جهان بگستران). جالب آنکه پذیرش چنین خواسته ای در کنار بخشش فرزندانی چون اسحاق و یعقوب به او آمده: «وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا* وَ وَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا»؛ به او اسحاق و یعقوب پیامبر را بخشیدیم و از رحمت خويش به آنان عط اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
ما را در سایت اندازه ها در منظومه فکری سعدی دنبال میکنید
برچسب: ابراهیم, نویسنده: بازدید: 41 تاريخ: سه شنبه 31 مرداد 1396 ساعت: 6:56
جمله «انسان گرگ انسان است» بساطت کودکی و تجربه اکنون مرا به هم گره می زند. گاهی که والدینم از سادگی یا تنبلی یا بی خیالی من شاکی می شدند هیچ کدام از سرزنش های آن دو به اندازه این جمله برایم عجیب و دیرباور نمی نمود که «نگاه کن! بچه های مردم گرگند! تو چی هستی؟»
بعدها توی درس ها یا مطالعاتم با این جمله معروف هابز آشنا شدم: انسان گرگ انسان.
اندک ـ اندک و به تجربه نیز دریافتم رسم و طبعِ انسان بدون اخلاق و معنویت، چیزی فراتر از گرگ بودن برای هم نوع خود است؛ چیزی متفاوت از تنازع بقای حیوانات. دیگر، بنی آدم اگرچه ز یک گوهرند، اعضای یکدیگر نیستند که غم محنت دیگران بخورند؛ بلکه از زخم و درد و مرگِ دی اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
چند روز پیش به زادگاهم «مازه اول» (به ضم واو mazeh avol) رفتم. روستایی در دامنه های شاهان کوه (بلندترین قله در استان اصفهان). نام اینجا برگرفته از دو واژه «مازه» و «ابول» است. کاربرد مازه در قرن های گذشته به غریبی اکنون نبود و چند معنای نزدیک به هم داشت: درشت ، بزرگ جثه، گردهدار، برآمده، تنومند، برآمدگي، كوه و تیره پشت (ستون فقرات). البته اول avol اکنون هم برای بختیاریان نام درختی همیشه سبز و سربلند را به ذهن می آورد که همگان آن را به «سرو» می شناسند.
مازه اول نیز سرزمینی گرده دار، برآمده، بلند و کوهستانی است و تک درخت سروی بر فراز یکی از یال های خود دارد که بی گمان یکی از دیدنی ترین درختا اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
دینداران جنایتکار
این روزها که قصه ها و غصه هایمان به سر بریده رسیده و عواطف جامعه ایرانی از جوشیدن خون گلوی شهید حججی به جوش آمده، عکس او با سَلَفی عبوس، و قتل مظلومانه و معصومانه اش به دست خونریزان شام، پیامی معنا دار را از دل تاریخ ادیان بیرون می کشد و نشان می دهد بشر تا چه اندازه به نام دیانت، دست به جنایت برده و می برد؛ با این پندار که رضایت خدا را به دست آورده است.
شاید از تعجب چشمانمان گرد شود که پیامبرانی نیز بوده اند که در روزگار خود سرنوشتی همچون شهید حججی داشته اند؛ آن هم نه به دست بی خدایانِ پیامبر نادیده؛ بلکه تیغ تیز دینداران از گلوی آنان می گذشت (آل عمران،112 و 181 و بقره، 61 و اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
«گلستان» شاهکار ادبی عالمگیر و ماندگاری است که به گفته نویسنده آن هرگز خزان ندارد و همواره گل های تازه و با طراوت دارد: «...کتاب گلستان توانم تصنیف کردن که باد خزان را بر ورق او دست تطاول نباشد و گردش زمان، عیش ربیعش را به طیش خریف مبدل نکند. به چه کار آیدت ز گل طبقی؟ // از گلستان من ببر ورقی//گل همین پنج روز و شش باشد // وین گلستان همیشه خوش باشد». (دیباچه گلستان سعدی)
نثر بدیع و روان گلستان، نظم زندگی ماست و نکتهxadهای ناب و نایاب در آن بسیارند. ناب از آن رو که حکایات این کتاب گلچین ذهن و دست حکیمی فرزانه و دانشمندی جهان دیده و انسان شناس است و نایاب از آن رو که عصر آهن و آی تی چنین ظرایفی اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
سعدی زبان حال زندگی امروزی ما را نیز می دانست که گفت: «مال از بهر آسایش عمرست؛ نه عمر از بهر گرد کردن مال. عاقلی را پرسیدند: نیکبخت کیست و بدبخت چیست؟ گفت: نیکبخت آن که #خورد و کشت و بدبخت آن که مُرد و هشت. مکن نماز بر آن هیچ کس که هیچ نکرد//که عمر در سر تحصیل مال کرد و نخورد». (باب هشتم،در آداب صحبت)
******************
زندگی گاهی هیچستان هیچکس هاست؛ خودمان را هم فراموش می کنیم و جز سنگ و آجر و آهن اثری از ما نمی ماند.
نویسنده: سعید احمدی آسترکی ساعت 18:42 | لینک | اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
چندی پیش یکی به طنز می گفت: پولدار را با قرض خواستن و بی پول را با قرض دادن از خود بران!
این را سعدی در گلستان چنین آورده:
مریدی گفت: پیر را چه کنم کز خلایق برنج اندرم؛ از بس که به زیارت من همی آیند و اوقات مرا از تردد ایشان تشویش می باشد؟
گفت: هر چه درویشانند مر ایشان را وامی بده و آنچه توانگرانند از ایشان چیزی بخواه که دیگر گرد تو نگردند.
گر گدا پیشرو لشکر اسلام بود کافر از بیم توقع برود تا در چین
نویسنده: سعید احمدی آسترکی ساعت 18:44 | لینک | اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
گاهی از خود می پرسیدم چرا پیامبر خدا دشمن ترین دشمنان را نفس آدمی می دانست تا اینکه پاسخی برایش در گلستان یافتم:
بزرگی را پرسیدم در معنای این حدیث که «اَعدی عدوِّک نَفسُک الَّتی بینَ جَنبیکَ». گفت: به حکم آنکه هر آن دشمنی را که با وی احسان کنی، دوست گردد؛ مگر نفس را که چندان که مدارا بیش کنی مخالفت زیادت کند.
مرادِ هر که بر آری مطیع امر تو گشت // خلاف نفس که فرمان دهد چو یافت مراد
(گلستان سعدی، باب هفتم، در تأثير تربيت، حکایت 19)
نویسنده: سعید احمدی آسترکی ساعت 18:45 | لینک | اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
سعدی از دانش و تجربه خویش گلستانی آراسته است که زیبایی آن چشم و دل را می نوازد و از گفتار و حکایات ناب او چشمه ای از حکمت می جوشد.
او باور دارد که در حوزه روابط انسانی نباید همه را با یک چشم دید و باید حد خود و دیگران را در همه چیز سنجید تا رنجش خاطر کمتری ببینیم و جنگ اعصاب برای خود فراهم نیاوریم؛ نمونه آنکه محبت، تواضع، مهربانی و نثار عواطف لطیف انسانی گرچه به ذات خود نیکو و از صفات آشکار آدمی است، سزاوار هر سفله بی مقداری نیست. برخی تا غنچه خنده را بر لبان تو ببینند ناخود اگاه و همچون طفلی بازیگوش، به فکر کولی گرفتن می افتند و جای پای خود را روی سر و شانه های تو می جویند.
**************** اندازه ها در منظومه فکری سعدی...
سعدی، دانشمندی عرفی مسلک می نماید، گویا زندگی را به اندازه همه آدمیان روزگار خود حس و لمس کرده و با مردم کوچه و بازار و بیابان، گفته و خندیده و گریسته؛ اما رنگ به رنگ و ممزوج احوالِ متلون ایشان نشده و با محک ذهن تیزبین و نقاد خود، خوب و بد و زشت و زیبا را سوا و جدا کرده و نمایانده است. او بر خلاف حافظ تباران عزلت گزیده، می کوشد همدم تلخ و شیرین حوادث جامعه خود شود و از بطن و متن آنها سبکی از زندگی ارائه دهد که بر معیار اندازه ها می چرخد. به گمانم انسان معیار در اندیشه و گفتار سعدی، انسان اندازه هاست که هر چیزی را به جای خویش، نیکو بشمارد؛ نه اینکه هر چه بادا باد؛ یا چنان از زمین بگسلد که از ه اندازه ها در منظومه فکری سعدی...